Hare Krishna

We staan om 7 uur op en wandelen om half 8 naar de Krishna tempel. Het is hier erg druk. We komen een Indiase arts tegen die op het complex woont en werkt. Ze vertelt ons over de Krishna beweging en neemt ons mee de tempel in. Aardig dat ze geen geld hoeft en ons ook niet wil bekeren. Ze brengt ons in contact met een vrouw uit Den Haag, die ook regelmatig hier woont. Het is een heuse voorstelling. Er is opzwepende muziek en op een gegeven moment gaan twee gordijnen open en wordt een toneel met negen grote beelden zichtbaar, allemaal versierd met echte bloemen. De middelste is Krishna, een God met een blauwe huid. Daarna is er een rondgang: drie keer de tempel rond, de bel luiden, iets vaags eten en vooral meezingen: Hare Krishna, Hare Krishna….
We hadden afgesproken om 10 uur weer terug te zijn. Helaas hebben we van 10 tot 11.30 in de zon op een stoel zitten wachten tot een ander groepje (met Barnali) ook terug kwam…
Hierna vertrokken we naar de Nadag Ghat area, de Sahajad Pur village, met de Ramkrishna Vivekananda Sevashram society. Hier heeft IIMC al 10 jaar een network programma. De primary school (2 gebouwen met in totaal 7 klaslokalen voor 130 leerlingen) draait goed, alleen is het geld voor de school nu helemaal op. De drie pijlers waarop een community moet draaien zijn hier goed ingevuld: de mensen zijn dedicated (toegewijd), sincere (oprecht) en werken transparant. Het probleem hier is dat veel jonge mensen naar de stad (Kolkata) trekken en hun dorp vergeten en dat men de jonge mensen nodig heeft om hun dorp en de regio verder te ontwikkelen. Hierbij kan IIMC helpen. Om te beginnen met de bouw van een nieuwe school. Hiervoor is een mooi terrein beschikbaar waar nu koeien grazen. Dit terrein is voor een symbolisch bedrag van 2.000 euro aan IIMC verkocht. De reële waarde is ongeveer 25.000 euro. Dit is zeker een school die wij als IMCN graag snel gerealiseerd zien en waarvoor we een actie willen beginnen. Onthoud daarom de naam: SAHAJAD PUR; er zal vast een actie met deze naam komen! Het ligt ver van Kolkata en de grond moet eerst opgehoogd worden, daarom is het de verwachting dat deze school iets duurder zal zijn dan Kalyanpur (de school die we deze reis feestelijk geopend hebben).
Ook voor IIMC staat de realisatie van deze school op nummer 1. Op nummer 2 zetten zij de school van Hatugange, waar wij afgelopen woensdag waren. In de omgeving van het dorp zien we allemaal uienvelden. Het lijkt een heel groot veld, maar als je goed kijkt zie je dat het allemaal afzonderlijke perceeltjes zijn, van evenzoveel verschillende eigenaars. De grond is hier (naast de Ganga river) erg vruchtbaar en irrigatie is makkelijk te realiseren. Dit is daarom voor de regio ook een belangrijk agrarisch gebied.
Na een lichte lunch met koffie, een gekookt ei, een banaan en iets zoets met kokos, rijden we terug naar Kolkata. Weer een lange reis. In de bus zingen we af en toe een liedje, maar de vermoeidheid is ook wel te merken. We stoppen niet meer voor eten. Kort na 6 uur zijn we bij het hotel.
Dr. Sujit en Subarna gaan met Dianne en Ivo mee naar het politiebureau om aangifte te doen van het verlies van haar portemonnee. Er blijkt geen formulier voorhanden. Daarom schrijft Dr. Sujit een keurige brief om het verlies te melden en heeft Dianne dit ondertekend. Hierna werden er door de politie nog details aan toegevoegd. Maar toch hadden we na een half uur het benodigde document!
Ter afsluiting gaan we eten bij LaZeez en evalueren we ons bezoek aan IIMC: indrukwekkend, waardevol en voor herhaling vatbaar. We zijn inmiddels ingecheckt voor onze vlucht naar Dubai en slapen voor de laatste keer in India.